Tłumaczenie przysięgłe w Polsce

Tłumacz przysięgły

Tłumaczenie przysięgłe wykonuje «tłumacz przysięgły» wpisany na listę prowadzoną przez Ministra Sprawiedliwości. Jest on uprawniony do poświadczania zgodności tłumaczenia z dokumentem.

Poświadczenie i repertorium

Poświadczenie zawiera numer pozycji w repertorium i wskazuje podstawę — oryginał, tłumaczenie albo odpis, a przy odpisie także to, czy był poświadczony i przez kogo (art. 18 ust. 2). Tłumaczenie poświadcza się pieczęcią tłumacza przysięgłego (art. 18 ust. 1) i jego podpisem.

• Wpis na listę tłumaczy przysięgłych.
• Numer repertorium i wskazanie podstawy: oryginał, tłumaczenie lub odpis (art. 18 ust. 2).
• Pieczęć tłumacza przysięgłego (art. 18 ust. 1) i podpis.
• Odwzorowanie pieczęci, stempli i apostille.

Co dokładnie mówi ustawa

Treść pieczęci jest określona w art. 18 ust. 1: zawiera ona «w otoku jego imię i nazwisko, a w środku wskazanie języka, w zakresie którego ma uprawnienia, oraz pozycję na liście tłumaczy przysięgłych». Pieczęć zamawia — na koszt tłumacza — Minister Sprawiedliwości w Mennicy Polskiej; nie jest to więc pieczątka wybrana samodzielnie.

Ustęp 2 nakłada dwa obowiązki, o których łatwo zapomnieć. Po pierwsze, na każdym poświadczeniu «wymienia się pozycję, pod którą tłumaczenie lub odpis są odnotowane w repertorium». Po drugie, należy «stwierdzić, czy sporządzono je z oryginału, czy też z tłumaczenia lub odpisu, oraz czy tłumaczenie lub odpis jest poświadczony i przez kogo».

Ten drugi punkt bywa pomijany: nie wystarczy napisać «z kopii» — jeżeli podstawą był odpis poświadczony, trzeba wskazać, kto go poświadczył.

Forma elektroniczna

Zgodnie z art. 18 ust. 1a tłumacz przysięgły może «za pomocą kwalifikowanego podpisu elektronicznego» poświadczyć tłumaczenie lub odpis pisma w postaci elektronicznej.

Jest tu jednak ograniczenie co do podstawy: poświadczenie odpisu w postaci elektronicznej «może być dokonane tylko na podstawie oryginału, tłumaczenia lub odpisu dokumentu w formie pisemnej» — czyli nie na podstawie samego pliku.

Nazwiska i transliteracja

Imiona i nazwiska w tekście głównym podaje się w urzędowej pisowni paszportowej; formę ISO 9:1995 można podać w przypisie. Zobacz naszą stronę o transliteracji.

Jak pomaga Lingverra

Lingverra odwzorowuje układ i pieczęcie oraz stosuje właściwą transliterację, oznaczając miejsca niepewne. Tłumacz przysięgły sprawdza i poświadcza.